Τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα στην Ελλάδα!

Όλοι κάποια στιγμή έχουμε μείνει έκθαμβοι μπροστά στη θέα ενός ηλιοβασιλέματος, πόσο μάλλον στη χώρα μας που ο ήλιος δε χάνεται ποτέ...
κι ας μας έκανε κολπάκια φέτος!

Σας παρουσιάζουμε μερικά απ τα ομορφότερα ηλιοβασιλέματα που θα μπορούσε να απολαύσει κάποιος στη χώρα μας!




Μόντε Σμιθ,Ρόδος



Ο λόφος που υψώνεται πάνω από τη πόλη της Ρόδου,πήρε το σημερινό όνομα του από τον Άγγλο ναύαρχο Σίντεϊ Σμιθ,ο οποίος έστησε εκεί ένα παρατηρητήριο το 1802.Ο λόφος φιλοξενεί τα ερείπια της Άνω Ακρόπολης,τα οποία συμβάλλουν στο εντυπωσιακό θέαμα του ηλιοβασιλέματος.

Κερί,Ζάκυνθος



Εδώ, ο κόσμος συγκεντρώνεται από νωρίς σε μια αμφιθεατρική πλαγιά που αγναντεύει το Ιόνιο, για να απολαύσει την θέα του ήλιου που χάνεται στα βάθη του. Το υπόλοιπο τοπίο είναι επίσης εντυπωσιακό,ένας απότομος γκρεμός στα δεξιά του λόφου και καμία άλλη στεριά στον ορίζοντα,καθότι το Κερί βρίσκεται στο νοτιοδυτικότερο άκρο της Ζακύνθου.

Οία,Σαντορίνη



Πείτε ό,τι θέλετε:υπερ-προβεβλημένο,υπερ-φωτογραφημένο,υπερτιμημένο πάντως δεν είναι σε καμία περίπτωση.Όταν ο ήλιος δύει βάφει τη Καλντέρα και τα χρωματιστά σπίτια της Οίας στο χρυσαφί αυτό χρώμα που τους ταιριάζει τόσο!Όσοι δεν το χετε απολαύσει ακόμα,σπεύστε γρήγορα!

Καϊάφας,Ηλεία



Από την απέραντη αμμουδιά του,ίχνος στεριάς δεν διακρίνεται στον ορίζοντα.Μετά από μία ολόκληρη μέρα στην φανταστική παραλία του έχουμε την δυνατότητα να δούμε τον ήλιο να βουτά στη θάλασσα!Ένας παλιός θρύλος στη Χαβάη λέει ότι οι ευχές πραγματοποιούνται την στιγμή που η τελευταία ηλιαχτίδα χάνεται στο νερό.

Μύρτος,Κεφαλονιά



Το εξωπραγματικό τιρκουάζ των νερών του,το λευκό της βοτσαλωτής παραλίας και τα βράχια που υψώνονται γύρω απ τη παραλία κάνουν το τοπίο ακόμα πιο εντυπωσιακό.Αυτά σε συνδυασμό με έναν κόκκινο ήλιο να βουτά στο απέραντο γαλάζιο του Ιονίου,μας κάνει να μιλάμε για το πλέον φαντασμαγορικό ηλιοβασίλεμα του Ιονίου.

Χώρα, Ανάφη



Ακριβώς δίπλα στη Σαντορίνη,η μικρούλα Ανάφη προσφέρει ακριβώς αυτό που δεν μπορεί να δώσει η Σαντορίνη,ηλιοβασίλεμα με ρομάντζο,χωρίς πλήθη και κανέναν ήχο να σας αποσπά.

Πλάκα,Μήλος



Το γραφικότερο ίσως χωριό του νησιού στεφανώνεται στην κορυφή του από το περίφημο Κάστρο που το βράδυ,φωτισμένο,κάνει το τοπίο ακόμα πιο ατμοσφαιρικό.Το Κάστρο προσφέρει πάνω απ όλα πανοραμική θέα σε ένα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα των Κυκλάδων.Αυστηρά για ερωτευμένους θα λέγαμε.

Άνω Μερά,Φολέγανδρος



Η άγρια ομορφιά της Φολεγάνδρου,τα απότομα βράχια της που βουτούν στη θάλασσα σε αντίθεση με τις αποχρώσεις του ηλιοβασιλέματος,δημιουργούν ένα επιβλητικό σκηνικό,έστω και αν απο δω δεν φαίνεται ο ήλιος να βουτά στη θάλασσα.

Γιάλοβα,Μεσσηνία



Η λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας,είναι από μόνη της ένα τοπίο μοναδικό.Κι ακόμα περισσότερο όταν ο ήλιος βουτά πίσω από τα γαλλαζοπράσινα νερά της,για να βυθιστεί στη θάλασσα.Αν βρεθείτε το φθινόπωρο στη περιοχή,όπου οι μεταναστευτικοί πληθυσμοί των πουλιών κάνουν την εμφάνιση τους,το θέαμα θα σας θυμίσει ντοκιμαντέρ άλλων χωρών.Αλήθεια!
Πηγή "parapona-rodou"

Read More

Θέσεις ή προθέσεις;

Από τις προγραμματικές θέσεις της νέας τρικομματικής κυβέρνησης, δίνεται η εικόνα ότι παρότι κυρίως στηρίζεται από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ωστόσο οι πολιτικές της προθέσεις διαμορφώνονται κυρίως από την παρουσία της ΔΗΜΑΡ. Αλλά σε αυτό το κείμενο των θέσεων – καλύτερα προθέσεων ή προτάσεων στο μεγαλύτερο μέρος τους προς την τρόικα και τη Γερμανία– δεν απαντιέται το ερώτημα πώς θα γίνουν τώρα, έστω με πιο ανθρώπινο πρόσωπο, αυτά που δεν γίνονταν είτε από ανεπάρκειες του ίδιου του προγράμματος, είτε από έλλειψη πολιτικής βούλησης. Και μάλιστα τώρα, που η οικονομική ανέχεια και η κοινωνική ανασφάλεια έχουν αυξηθεί…

Μπορούν οι απλές προθέσεις για χαλάρωση των γνωστών αποτυχημένων πολιτικών να υποκαταστήσουν την σκληρότητα και την αποφασιστικότητα, που θα δείξει η τρόικα για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των δανειστών; Πώς θα γίνει πραγματική μείωση του δημοσίου τομέα χωρίς απολύσεις; Πώς θα προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις και οι μεταρρυθμίσεις όταν ήδη μεταξύ των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές; Και στο φορολογικό σύστημα πώς θα επιτευχθεί η διεύρυνση της φορολογικής βάσης, όταν μέχρι τώρα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ κατέφευγαν διαρκώς σε οριζόντια μέτρα κατά των μικρομεσαίων; Αντέχει πλέον η κοινωνία νέα μέτρα χωρίς να σημειωθεί αποσταθεροποιητική διάλυση της κοινωνικής συνοχής;

Υπάρχει μια χαλάρωση του κριτικού πολιτικού λόγου μετά τις εκλογές της 17 Ιουνίου. Από όλες τις πλευρές. Μια κατάσταση αναμονής για τις πρακτικές πολιτικές κινήσεις της κυβέρνησης πέρα από τις θεωρητικές της προθέσεις. Κυρίως μια κατάσταση επιφυλακής σε σχέση με την επίσκεψη της τρόικα και τη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες, αυτήν την εβδομάδα. Μπορούμε, ωστόσο, να κάνουμε μια αρχική εκτίμηση για τη νέα κυβέρνηση και το κοινωνικό προφίλ που θέλει να εκπέμψει στους πολίτες. Δύο παρατηρήσεις:

(1) Αυτή η κυβέρνηση θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα προσωρινό πολιτικό προϊόν και ο αναγκαστικός της συμβιβασμός μια τελευταία λύση κυβερνησιμότητας. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι μέχρι τώρα, ο τυχοδιωκτισμός και η αναξιοπιστία υπήρξαν σταθερά χαρακτηριστικά στην πολιτική συμπεριφορά τόσο του κ. Σαμαρά, όσο και του κ.Βενιζέλου. Άρα, μια ενδεχόμενη άρνηση της Γερμανίας να χαλαρώσουν οι όροι του μνημονίου, μπορεί να γίνει αιτία για υπαναχώρηση από τις «αγαθές προθέσεις» και επαναφορά στις πολιτικές που έχουν οι ίδιοι υπογράψει.  Σε μια τέτοια αναβίωση του πολιτικού κλίματος που οδήγησε στις εκλογές της 6ης Μαίου, ο διαχωρισμός της θέσης της ΔΗΜΑΡ και η αποχώρηση του κ. Κουβέλη θα πρέπει να θεωρηθούν δεδομένα.

(2) Αυτή η κυβέρνηση θα μπορούσε να σηματοδοτεί την κοινή προσπάθεια των τριών πολιτικών κομμάτων που την συνιστούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του μεσαίου χώρου, που ενώ συμπιέζεται ασφυκτικά, έδειξε στις εκλογές ότι προς το παρόν αναζητεί ακόμα μια όσο το δυνατόν πιο συντηρητική και ασφαλή διέξοδο. Το καθησυχαστικό και έστω απατηλό σύνθημα «δεν θα απολυθούν δημόσιοι υπάλληλοι» δείχνει τη μικροκομματική αγωνία των κυβερνητικών εταίρων να επηρεάσουν πολιτικά αυτόν τον χώρο, που πιστεύουν ότι είναι η δεξαμενή του ανερχόμενου ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, ένα τέτοιο σχέδιο θα μπορούσε να έχει πιθανότητες επιτυχίας μόνο με τη βοήθεια και την ανοχή της τρόικα και των Γερμανών. Όμως και μια τέτοια προοπτική, μπροστά στον «κοινό εχθρό», περιέχει πολλές αντιφάσεις και δυσκολίες.

Τελικά, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι ενώ το παιγνίδι του φόβου παίχτηκε με επιτυχία από τους μηχανισμούς της εξουσίας στις 17 Ιουνίου, τώρα τις τάξεις των νικητών, εντός και εκτός της χώρας, τις καταλαμβάνουν πιο έντονα από πριν οι δικοί τους φόβοι. Τώρα πια οι συνέπειες της πολιτικής αναξιοπιστίας και των αποτυχιών στη μάχη με τον χρόνο, θα οδηγήσουν σε πολιτικά σκηνικά, που ο φόβος δεν θα αρκεί για να καθορίζει την έλευση ή την αποτροπή τους. Και μπροστά σε αυτόν το μονόδρομο, έχουν μόνο δύο επιλογές: Ή να γίνουν πραγματικά καλύτεροι, ή απλά ακόμα πιο σκληροί και άδικοι με τους πολίτες…

Δ. Τρικεριώτης 

Πηγή "Γναθολόγιο"

Read More

Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους;

του Βασίλη Καρδάση

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

 Κ.Π.  Καβάφης, «Περιμένοντας τους βαρβάρους»

Κλείσαν τα φώτα των εκλογών και έπεσε η αυλαία της τρομολαγνίας. Απαξάπαντες έβαλαν κατά του ρεύματος που δημιουργήθηκε γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ. Από τη Μέρκελ και τον Γιούνκερ μέχρι τον Σαμαρά, τον Πρετεντέρη, ακόμη και τον Ψαριανό, ο οποίος παρεμπιπτόντως τείνει να εξελιχθεί σε αριστερό Πάγκαλο. Ξεχάστηκε το Μνημόνιο για να γίνει σημαία το Ευρώ. Τη Δευτέρα 18 Ιουνίου, άντε μετά τη συνεδρίαση του Ecofin στις 28 Ιουνίου θα είχαμε δραχμές στα χέρια μας εξαιτίας του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό το εξωφρενικό, στα όρια της χυδαιότητας επιχείρημα, μπήκε στη φαρέτρα όλων, εκείνων που έβαλαν στόχο την κυβέρνηση της Αριστεράς.

Γυρίσαμε αποφασιστικότερα στα ίδια, «κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι». Στις επικείμενες περικοπές, στις επιδιωκόμενες απολύσεις και στις καταργήσεις των συλλογικών συμβάσεων που, σύμφωνα με την τρόικα, έχουν καθυστερήσει. Μα, προπάντων, στην παρατεταμένη ύφεση που είναι συνέπεια της δημοσιονομικής αναπροσαρμογής και οδηγεί στο κλείσιμο μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων προκαλώντας δυσθεώρητα ποσοστά ανεργίας. Από τη στιγμή επιπλέον που παρουσιάζεται ανακολουθία στη συμβατική εκπλήρωση των στόχων του Μνημονίου με κύριο πρόβλημα την υστέρηση των εσόδων, η τρόικα δεν έχει άλλη επιλογή από το να απαιτεί περαιτέρω μειώσεις δαπανών. Δεν ετέθη τυχαία λοιπόν από στόματος Λαγκάρντ η προοπτική των μισθών της Λετονίας. Κι αυτό συνεπάγεται παράλληλα την ελαχιστοποίηση των κοινωνικών δαπανών. Η νέα κυβέρνηση επομένως θα αποτύχει στην οικονομία, στην εφαρμογή του Μνημονίου, στη διατήρηση της ύφεσης, στην καταπολέμηση της ανεργίας, στην απαραίτητη ανακατανομή των φορολογικών βαρών. Το μέλλον αυτής της πολιτικής είναι η εξαθλίωση των εργαζομένων, μόνο οι αργυρώνητοι του κόσμου τούτου αποφεύγουν να το ομολογήσουν.Όσον αφορά τις πολυδιαφημιζόμενες μεταρρυθμίσεις που θέτει, υποτίθεται μετ’ επιτάσεως η ΔΗΜΑΡ, η συζήτηση, υπενθυμίζω, έχει περιοριστεί εδώ και μήνες στις άδειες των ταξί και των φαρμακείων. Οι πασίδηλες μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται στον νοσηρό δημόσιο τομέα χρειάζονται βούληση και δυστυχώς όσοι επελέγησαν να κυβερνήσουν έχουν την έξωθεν κακή μαρτυρία ότι δεν δύνανται να τις πραγματοποιήσουν. Οι αλλαγές στις εφορίες και στις πολεοδομίες όπου κυριαρχεί ο χρηματισμός των στελεχών, οι μίζες, σε κάθετη οργάνωση, των προμηθειών των νοσοκομείων που ξεκινούν από το υπουργείο και φτάνουν μέχρι το γραφείο του γιατρού, η σχεδόν θεσμοθετημένη διαπλοκή πολιτικής εξουσίας και ΜΜΕ, η αναξιοπιστία των αποφάσεων της δικαιοσύνης σε καίριες υποθέσεις που αφορούν δημόσιους λειτουργούς, όλα τούτα και άλλα μύρια, είναι αδύνατο να προέλθουν από εκείνους που ευθύνονται τα μέγιστα για την επικράτηση ενός αντιπαραγωγικού, πολυδάπανου και εν πολλοίς διεφθαρμένου δημόσιου τομέα. Αν νομίζει κανείς ότι οι μεταρρυθμίσεις του Δημοσίου μέχρι τούδε δεν έγιναν διότι έλειπαν ο Λυκουρέντζος και ο Τζαβάρας από κυβερνητικές θέσεις, η συναίνεση της ΔΗΜΑΡ σε ένα συμπολιτευτικό σχήμα ή η συμμετοχή αξιοπρεπών περιπτώσεων, όπως λ.χ. ο Μανιτάκης ή ο Ρουπακιώτης, ε να πάμε να πνιγούμε άπαντες.

Η κυβέρνηση κουβαλάει στις αποσκευές της σωρεία αμαρτιών ή, στην επιεικέστερη εκδοχή, πλήθος βαρύτατων λαθών. Η ρητορεία είναι δωρεάν και αφορά εκείνους που βλέπουν το δέντρο για δάσος. Οι ανατροπές στην οικονομία και στις δομές της διοίκησης ποτέ δεν ήταν απλή υπόθεση, με αυτούς όμως στο κυβερνητικό τιμόνι καθίσταται άγονη οποιαδήποτε αισιοδοξία.

Γι’ αυτό περισσότερο από πριν απαιτείται η συγκρότηση ενός μετώπου, κοινωνικού και πολιτικού, αντιπαράθεσης προς τη λαίλαπα που θα επακολουθήσει. Για να έχουν όλοι στον νου τους, όσοι προσωρινά επιχαίρονται με το αποτέλεσμα της 17ης Ιουνίου, ότι δεν καθάρισαν με το κίνημα κοινωνικής διαμαρτυρίας και διεκδίκησης. Ότι οι βάρβαροι είναι ακόμη εδώ, έτοιμοι να εισχωρήσουν στη Σύγκλητο.

Ο Βασίλης Καρδάσης διδάσκει οικονομική ιστορία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Πηγή "Ενθέματα" 

Read More

Τα κορμιά που κάνουν τα νερά να βράζουν

Οι καλοκαιρινές παπαρατσο-φωτογραφίες επώνυμων Ελληνίδων είναι ο καλύτερος δείκτης για να διαπιστώσεις αν αυτή που λιγουρεύεσαι όλο το χρόνο αντέχει να σε κοιτάξει στα μάτια. Γιατί ουδέν κρυπτόν υπό τον ανελέητο καλοκαιρινό ήλιο. Και το καταραμένο το photoshop δεν είναι ούτε φορητό, ούτε αδιάβροχο.

Βραβείο πρωτοεμφανιζόμενης

Η σχέση της με τον Χρήστο Χολίδη (και η αυξητική στήθους) την έχουν μετατρέψει σε ένα ‘τέρας’ αυτοπεποίθησης.

 Για αυτό και φέτος ήταν η πρώτη φορά που η Δούκισσα Νομικού άφησε τους παπαράτσι να την τραβήξουν να μπαινοβγαίνει στην θάλασσα. Το αποτέλεσμα κόβει την ανάσα.

 

Αναπληρωματική η Ελευθερία Ελευθερίου που -παρότι μινιατούρα- φόρεσε άφοβα το πιο καυτό μπικίνι που βρήκε πρόχειρο και βγήκε παγανιά  στην Μύκονο. Έτσι, για να ξεπεράσει την στεναχώρια του Μπακού. Το αποτέλεσμα την δικαιώνει.

 

Βραβείο Καλιφορνέζας σεξόβομβας

Η Έλενα Παπαβασιλείου, αγαπημένη και σταθερή παρουσία στο oneman, δεν κάνει όσο συχνά θα θέλαμε σέξι φωτογραφήσεις. Αλλά μας αποζημιώνει και με το παραπάνω τα καλοκαίρια.

 

Αναπληρωματική η Χρύσα Δρακάκη, το τριαντάφυλλο στους γλουτούς της οποίας είναι για κάποιους τόσο συνδεδεμένο με το ελληνικό καλοκαίρι όσο και το ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης.

 

Βραβείο συνολικής (υπερ) προσφοράς στην ανθρωπότητα

Η Ελένη Μενεγάκη είναι μια πολύ ωραία γυναίκα. Είτε πριν το Photoshop (που της κάνουν οι φίλοι της στα εβδομαδιαία), είτε μετά (όταν υπάρχει και λίγη κυτταρίτιδα). Αν και προφανώς είναι υπερβολικό να ξέρουμε ακριβώς που πήγε, τι έφαγε και πόσο μαγιό άλλαξε τα τελευταία 10 καλοκαίρια.

 

Αναπληρωματική η Γωγώ Μαστροκώστα, που –ένεκα των γνωστών προβλημάτων της τα τελευταία χρόνια- μας χαρίζει πια σπάνια στιγμές όπως αυτές.

 

Βραβείο Αθλοπαιδιών

Δεν έχει σημασία αν η Βίκυ Χατζηβασιλείου είναι όσο χρονών λέει ή δεκαπέντε χρόνια παραπάνω. Αυτό που ξέρω είναι ότι κάθε καλοκαίρι την ιδρώνει την φανέλα (παίζοντας καθημερινά beach volley, τόσο σε φιλικό επίπεδο, όσο κατεβαίνοντας σε τουρνουά ). Τα αποτελέσματα βγάζουν μάτι.

 

Αναπληρωματική η Σόφη Πασχάλη, η ευλυγισία της οποίας είναι δεδομένη και σταθερά αξιομνημόνευτη.

Βραβείο Μητρότητας

Η Ευγενία Μανωλίδου διαθέτει ένα από τα πιο διακριτικά γυμνασμένα , αγγελικά συμμετρικά κορμιά στην Ελλάδα. Απλά χρειάζεται να έρθει κάθε φορά το καλοκαίρι για να το θυμηθούμε.

 

Αναπληρωματική η Φαίη Σκορδά που έχασε τα κιλά της εγκυμοσύνης σε χρόνο dt και φόρεσε ξανά εκείνα τα μαγιό για τα οποία είχε κερδίσει εξαρχής την προσοχή μας, πίσω στις άγονες μέρες του ΤV Μακεδονία.

 

Βραβείο Εθνικής ανάτασης

Η Γεωργία Σάλπα είναι η προφανής και λογική επιλογή για ένα από τα πιο σημαντικά βραβεία της λίστας. Όπως αποδεικνύουν  οι εκατοντάδες χιλιάδες followers της που προσκυνούν κάθε twitpic της Ελληνίδας Καρντάσιαν.

 

Ενώ υπάρχουν στιγμές που και η Μαρία Μενούνος (όταν χαλαρώνει στην παραλία ή μπαίνει στο ρινγκ του WWF φορώντας ελληνική σημαία) μας κάνει και νοιώθουμε το στήθος μας (ή της) να φουσκώνει από περηφάνια.

Αλλά τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί μπροστά στην θέα της Έλενας Ράπτηνα μπαίνει στην παραλία.

 

 Και, κυρίως, να βγαίνει.

 

Ακόμη και αν αυτές είναι οι φωτό που έχει δηλώσει –και το εννοεί-ότι θα ήθελε να καούν στο πυρ το εξώτερον.

Βραβείο καλύτερου σώματος

Δεν νομίζω ότι τίθεται καν θέμα διλήμματος. Η διαφορά της  Ειρήνης Παπαδοπούλου με τις υπόλοιπες είναι χαοτική.

 

Ακόμη και όταν περπατάει δίπλα στην Υβόννη Μπόζνιακ, σε μια από τις ωραιότερες καλοκαιρινές φωτό που θυμάμαι.

 

Αναπληρωματική η Χριστίνα Κολέτσα, για όσους προτιμούν το γυναικείο σώμα εξίσου γυμνασμένο, αλλά χωρίς τους κοιλιακούς να βγάζουν μάτι.

 

Και επειδή η δυνατή ομάδα φαίνεται από τον πάγκο, αυτές είναι οι καλύτερες από τις υπόλοιπες

view as one page

6 of 17

Πηγή "oneman"

Read More

Και τώρα τι;...

του Νίκου Κοτζιά

Το αποτέλεσμα των εκλογών έδωσε ανάσα στο σύστημα διαπλοκής-τρόικα. Είναι ένα ιδιόμορφο αποτέλεσμα που από πολλές πλευρές θυμίζει εκείνο των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών το φθινόπωρο του 2010. Εκείνες οι εκλογές έγιναν λίγο μετά την υπογραφή του πρώτου Μνημονίου, όταν σε μεγάλο κομμάτι των δημοκρατικών ρευμάτων υπήρχε ακόμα η «πίστη» στο δίλημμα «δεξιά ή ΠΑΣΟΚ» και η αίσθηση ότι το κύριο δεν ήταν η ήττα των δυνάμεων που στήριζαν το μνημόνιο, αλλά η εκδίωξη αποτυχημένων και προκλητικών δημάρχων της δεξιάς.

Ήταν μια μαύρη Κυριακή για τις προοπτικές της Ελλάδας, διότι έδωσε το δικαίωμα στην κυβέρνηση Γ.Παπανδρέου να περιφέρονται οι υπουργοί της ανά την Ευρώπη και να παπαγαλίζουν το επιχείρημα ότι στην Ελλάδα μπορεί να εφαρμόζεται μια πολιτική άγριας μονόπλευρης λιτότητας και παρόλα αυτά, οι μνημονιακοί να διαθέτουν την στήριξη της κοινωνίας. Επειδή δε, πρέπει να διδασκόμαστε από την ιστορία, θυμίζω ότι αυτή η νίκη των μνημονιακών στηρίχτηκε στη συνεργασία της νεοσύστατης τότε ΔΗΜΑΡ και του ήδη μνημονιακού ΠΑΣΟΚ στους τρεις μεγάλους δήμους της χώρας.

Στις δημοτικές εκλογές του 2010 εμφανίστηκαν σειρά ψηφοδελτίων προερχόμενα από την δημοκρατική-πατριωτική παράταξη που έδωσαν ελπίδες, ιδιαίτερα το Άρμα στην περιφέρεια της Αττική. Ελπίδες ότι θα μπορούσε να γεννηθεί ένα νέο ρεύμα, αυτόνομο και ταυτόχρονα σύμμαχο της αριστεράς. Η πορεία των πραγμάτων τις διέψευσε, ενώ γέννησε καινούργιες, διαφορετικές.

Ο Σύριζα εμφανίστηκε ως η ατμομηχανή του αντιμνημονιακού αγώνα. Με μια συνέπεια που έδειξε ως προς αυτό, μπόρεσε να συσπειρώσει μεγάλο κομμάτι του αντιμνημονιακού ρεύματος και να φτάσει στο εξαιρετικό αποτέλεσμα της προηγούμενης Κυριακής. Ταυτόχρονα, όμως, συνέβησαν δύο γεγονότα που δεν πρέπει να διαφεύγουν της προσοχής μας. Τα ρεύματα του δημοκρατικού-πατριωτικού χώρου δεν μπόρεσαν να βρουν δική τους έκφραση και ένα κομμάτι τους αφομοιώθηκε, ιδιαίτερα όσοι επεδίωκαν να εκλεγούν, από τον Σύριζα. Από την άλλη, το συνολικό μέτωπο ενάντια στην μνημονιακή πολιτική μειώθηκε.

Σε ένα βαθμό στις προηγούμενες πολιτικές, το αντιμνημονιακό συνδέθηκε με τον Σύριζα, αυτό ήταν το έδαφος της εκλογικής νίκης του τελευταίου. Ήταν, όμως, και το έδαφος της συρρίκνωσης της δυναμικής των υπόλοιπων δημοκρατικών αντιμνημονιακών δυνάμεων στο βαθμό που δεν θέλησαν να στηρίξουν τον Σύριζα. Από αυτή τη σκοπιά, ο μεν Σύριζα κέρδισε, αλλά βρέθηκε χωρίς συμμαχίες.

Μια νέα κυβέρνηση αναδείχτηκε, όπου στο επίκεντρο του οικονομικού της μηχανισμού άνθρωποι των τραπεζών, όπως και στις προηγούμενες κυβερνήσεις. Πρόκειται για μια κυβέρνηση συμμαχίας της ΝΔ με στελέχη του «εκσυγχρονιστικού» ΠΑΣΟΚ της εποχής του Κ.Σημίτη, προτεινόμενα από το μεν ΠΑΣΟΚ ως καινούργια, από δε τη ΔΗΜΑΡ ως αριστερά. Φοβάμαι ότι και στο επόμενο διάστημα, θα χειροτερεύσει η διεθνής θέση της Ελλάδας και θα αυξηθεί η ύφεση μέχρι και 10% εξαιτίας της εφαρμογής του δεύτερου μνημονίου με αυξανόμενη αυταρχικότητα. Το ζήτημα της δημοκρατίας και της κυριαρχίας του κοινοβουλίου θα επιστρέψει με μεγάλη δριμύτητα. Η αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης απαιτεί περισσότερη ενότητα εντός της αριστεράς και μια τολμηρή πολιτική συμμαχιών.

Μετά τις πρόσφατες εκλογές, ο Σύριζα βρέθηκε χωρίς συμμάχους. Και αυτό διότι είχε ως ζητούμενο «την ενότητα για μια αριστερή κυβέρνηση». Η φύση, όμως, μιας κυβέρνησης δεν καθορίζεται από τις δυνάμεις που επιθυμεί κανείς να την συναποτελούν, αλλά από τα καθήκοντα που έχει να λύσει. Από αυτή τη σκοπιά ο τόπος έχει ανάγκη από μια αντιμνημονιακή δημοκρατική πατριωτική κυβέρνηση. Με άλλα λόγια ο προσδιορισμός των καθηκόντων μιας κυβέρνησης καθορίζει τον χαρακτήρα της και κατά προέκταση τις δυνάμεις που καλό είναι να την συναποτελέσουν.

Δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία (23-6-2012)

Πηγή "steveniko"

Read More