Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Πως αμοίβονται τα πολιτικά παχύδερμα της Ευρώπης...


Toυ ΡΟΥΣΣΟΥ ΒΡΑΝΑ

Οι συντάξεις και οι μισθοί των απλών ανθρώπων κάνουν φτερά στον δρόμο από το σπίτι μέχρι το σούπερ μάρκετ ή την εφορία, αλλά κάποιοι άλλοι συνάνθρωποί μας δεν γνωρίζουν τι πάει να πει κρίση. Ομως δεν έχουμε κανέναν λόγο να χαιρόμαστε γι' αυτό.

Οι γάλλοι ψηφοφόροι δεν χάρηκαν καθόλου όταν έμαθαν πως, αντίθετα με αυτούς, εκείνοι στους οποίους έχουν αναθέσει τις τύχες τού έθνους δεν εννοούν να εγκαταλείψουν την άνετη ζωή τους. Την περασμένη εβδομάδα οι γάλλοι βουλευτές αρνήθηκαν να δεχτούν μείωση 10% στις αποδοχές τους. Η πρόταση για τη μείωση είχε κατατεθεί από τον βουλευτή Λιονέλ Λουκά σαν μια προσπάθεια «να συμφιλιωθεί ο γαλλικός λαός με τους εκλεκτούς του». 

Πόσα παίρνει όμως ένας γάλλος βουλευτής;


Καθαρά 5.246,81 ευρώ τον μήνα, που μαζί με άλλες αποζημιώσεις και επιδόματα ξεπερνούν τα 20.000 ευρώ τον μήνα. Ενα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό, που σίγουρα θα προκαλεί τον φθόνο των «φτωχών» ιταλών βουλευτών και των ακόμη πιο «φτωχών» γερμανών ομολόγων τους. Οι ιταλοί βουλευτές πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Το 2006 οι αποδοχές τους μειώθηκαν κατά το ένα δέκατο. Την επόμενη χρονιά πάγωσαν για μία εξαετία. Τον περασμένο Σεπτέμβριο ο πρόεδρος της Βουλής τις μείωσε πάλι. Η μηνιαία αποζημίωσή τους ανέρχεται σήμερα στα 5.246,97 ευρώ και συνολικά στα 12.000 ευρώ με τα διάφορα επιδόματα (συν 3.503 ευρώ για όσους διαμένουν εκτός Ρώμης). Στη Βρετανία, οι βουλευτικές αποζημιώσεις έχουν παγώσει από τον περασμένο Μάρτιο στα 20.300 ευρώ για εκείνους που διαμένουν εντός και στα 21.617 ευρώ για εκείνους που διαμένουν εκτός Λονδίνου. Μπροστά σε όλους τους παραπάνω ομολόγους τους, οι γερμανοί βουλευτές μοιάζουν με επαίτες. Οι μηνιαίες φορολογητέες αποδοχές τους είναι 7.668 ευρώ. Ετσι σκέτες. Χωρίς άλλες αποζημιώσεις ή επιδόματα. Και οι γερμανοί φορολογούμενοι γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή πόσο τους κοστίζουν οι εκλεκτοί τους επειδή οι αποδοχές τους δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα της Βουλής

Οι γερμανοί βουλευτές έχουν να πάρουν αύξηση από το 2008. Αντίθετα με τους ευρωβουλευτές, που αποδείχτηκαν πολύ πιο απαιτητικοί. Την τελευταία διετία ψήφισαν μόνοι τους για τον εαυτό τους δύο αυξήσεις από 1.500 ευρώ, παρά τις διαμαρτυρίες της «πράσινης» Χέλγκα Τρίπελ που κατήγγειλε «την αναισθησία τους σε περίοδο λιτότητας και περικοπών». Εφτασαν μάλιστα στο σημείο να δικαιολογήσουν την αύξηση επικαλούμενοι «τον συμπληρωματικό φόρτο εργασίας που προέκυψε από τις νέες αρμοδιότητες που ανέλαβαν λόγω της Συνθήκης της Λισαβώνας». Οι μηνιαίες αποδοχές τους αγγίζουν τα 40.000 ευρώ (χωρίς έξοδα κίνησης και διαμονής). Δυστυχώς γι' αυτούς, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μόλις ψήφισε έναν νέο «κώδικα δεοντολογίας» που τους υποχρεώνει να δηλώνουν τυχόν δεσμούς που διατηρούσαν με επιχειρήσεις την τελευταία τριετία πριν από την εκλογή τους.

Πράγµα  που μας υπενθυμίζει πως όσες και αν είναι οι αποδοχές ενός βουλευτή, όσο και αν είναι αυτές πενιχρές ή προκλητικές, τα πολλά λεφτά είναι αλλού.