Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

Οι άχρηστες νομοθεσίες

Μια νομοθεσία εντελώς άχρηστη για τις Εξουσίες, θα' τανε μια αληθινή σωτήρια, έγραψε κάποτε ο Ελύτης.
Για αυτήν την άχρηστη νομοθεσία διψάμε σήμερα, αυτήν που θα  σώσει όχι τον κόσμο όλο, αλλά τουλάχιστον την ψυχή μας καθώς όπως φαίνεται οι ''χρήσιμες'' νομοθεσίες δεν είναι μόνο άχρηστες αλλά εγκληματούν σε βάρος ολόκληρων λαών.
Λειτούργησαν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε  να μπερδέψουν να  αποπροσανατολίσουν  και στο τέλος να υπνωτίσουν τον μέσο πολίτη αυτής της χώρας.
Πλέον  πεθαίνει  η νόηση  και ο πολιτισμός μας όταν μας αναγκάζουν σήμερα, σκοπίμως οι εξουσίες,  λύσεις να ψάχνουμε  τον ναζισμό στον φασισμό στον Χίτλερ  και στον  Στάλιν ή σε μια  λίστα φοροφυγάδων μόνο.
Προσπαθούν να πείσουν  σήμερα ένα ολόκληρο έθνος, ίσως και να το καταφέρνουν, πως αν  δεν ξέρει αρχές  οικονομικής θεωρίας, διεθνές  δίκαιο, ευρωπαϊκή ιστορία  γενικά δηλαδή αν δεν έχει κάποιος  καμία δεκάρια  πτυχία είναι λίγος, είναι μικρός  να κρίνει τι είναι  σωστό, λογικό και πως μια σύγχρονη κοινωνία λειτουργεί.
Στάθηκαν ανίκανες να φτιάξουν μια κοινωνία συνοχής , μια κοινωνία με ηθική και κάπως έτσι  γέννησαν νόμους, κανόνες άπειρους και αντιφατικούς, για να  καλύψουν το κενό  της ανικανότητας τους.
Ύστερα αναγκάζεται  ο πολίτης σήμερα να απολογηθεί, γιατί δεν υπάκουσε στις εξουσίες που θέλουν το ''καλό'' του, που τον οδηγούν στο ξέφωτο, που, που ,που...
Έγινε ο πολίτης σήμερα όμηρος της γραφειοκρατίας και των ''αγορών''.
Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι εμείς οι απλοί  άνθρωποι , όντως δεν γνωρίζουμε τίποτα ή γνωρίζουμε πολύ λίγα για να αντιληφθούμε την πραγματικότητα.
Οι εξουσίες που γνώριζαν τα πάντα  τι μας έλεγαν;
''Για το καλό σας, για το  καλό της χώρας , πρέπει να υποστούμε μια χρονιά λιτότητας''.
Ύστερα  από ένα χρόνο, ''ακόμα μια χρονιά λιτότητας, για το καλό σας πάλι''
''Αγωνιζόμαστε η χώρα μας να εισέλθει στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης''.
Ποιας Ευρώπης άραγε;
Στην κατάθεση του προϋπολογισμού της χώρας τον επόμενο χρόνο, το ίδιο ρεφρέν, ακόμα μια χρονιά λιτότητας
Χρόνια και χρόνια λιτότητας....
Στο τέλος αντί για την πολυπόθητη αναδιανομή του πλούτου ήρθε η ...χρεωκοπία για τον άνθρωπο μα όχι για τις τράπεζες, η διάλυση του κοινωνικού ιστού της χώρας.
Να το έργο λοιπόν αυτών που γνώριζαν οικονομική θεωρία, ευρωπαϊκό δίκαιο, συνταγματικό δίκαιο αυτών που εν ολίγοις γνώριζαν τα πάντα...
Να το αποτέλεσμα των ''χρήσιμων'' νομοθεσιών.
Να το αποτέλεσμα των εξουσιών που μπορεί να κατείχαν  ειδικές επιστημονικές γνώσεις, κάμποσα πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά άλλα δεν γνώριζαν τι θα πει δίκαιο και ηθική, γιατί τέτοιες έννοιες δεν διδάσκονται ούτε σε κάποιο πανεπιστήμιο ούτε σε κάποιο κολέγιο.
Από πολίτες ίσων κρατών μελών γίναμε πολίτες δανειστών και δανειζομένων, έρμαια των αγορών.
Γιατί δεν κατεβαίνουν λοιπόν οι αγορές και  οι οίκοι αξιολόγησης και, αφού ξεδιπλώσουν τα προγράμματα τους, να ζητήσουν την ψήφο των λαών;
Είναι πλέον ξεκάθαρο ποιοι πραγματικά κυβερνούν, αποφασίζουν και κινούν τα νήματα.
Οι κυβερνήσεις είναι πλέον, ίσως να ήταν και πάντοτε, απλά τα εκτελεστικά όργανα, φυσικά με  το αζημίωτο, των πραγματικά ισχυρών δηλαδή των  περιβόητων ''αγορών''.
Μήπως λοιπόν  έφτασε η ώρα  οι άνθρωποι να κάνουμε κτήμα μας τις άχρηστες, κατά τις εξουσίες, αυτές νομοθεσίες;
Αυτές  που μιλούν για  τις κοινωνίες, τον άνθρωπο και όχι για τους αριθμούς και για τους τραπεζίτες.