Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Το στιλέτον

του Γεωργίου Βλάχου 

 Αναδημοσίευση από την «Καθημερινή» της Τρίτης 29ης Οκτωβρίου 1940


Τν πόλεμον ατν δν τν ζητήσαμεν, δν τν προεκαλέσαμεν, δν τν θελήσαμεν. Μς πεβλήθη. Μς πεβλήθη κατ τν χυδαιότερον, κατ τν σκαιότερον τρόπον. μα μειναν ο προπηλακισμο ναπάντητοι, μα κούσθησαν μ σιωπηλν πάθειαν α προκλήσεις, μα κατεβλήθη προσπάθεια πως γνοηθ κα ατ ταυτότης τν γενναίων ο ποοι πνιξαν γκυροβολημενην τν «λλην», ες τ τέλος, πειδ φόβος πρχε μ α βρεις, α συκοφαντίαι κα ο πνιγμο δν χρησιμεύσουν κα δν γίνη πόλεμος, κατέφθασε χθς κ. Γκράτσι ες τν οκον το Πρωθυπουργο τς λλάδος, ες τς τρες τ πρωί, κα το ζήτησε, προχείρως, τν δειαν ν μς καταλάβη. Τν δειαν ν καταλάβη τν Κέρκυραν, τν πειρον, τν Κρήτην, τν Πειραι, κάτι «στρατηγικ σημεα», χρήσιμα ες τος ταλούς. Κα ταν κα ες ατ τ αθαδες ατημά του δν δόθη μέσως πάντησις, μέσως δήλωσεν τι μετ ρας τρες ο ταλο θ εσέβαλλον ες τ δαφός μας.

-Τότε ποτελε κήρυξιν πολέμου τ διάβημά σας;

πρεσβευτς δν πήντησεν, λλ περ τ ξημερώματα -μετ ρας χι κν τρες λλ δύο- πήντησαν π ξηρς κα έρος ο ταλοί. πάνω, δι τν συνόρων τς ποδούλου των λβανίας, πεχείρησαν ν προσβάλουν τς θέσεις μας. δ, φθασαν μ τ εροπλάνα των κα τς βόμβας των κα κτύπησαν τς Πάτρας, τν Κόρινθον, τ Τατόι. Διατί;... Διότι κατ βάθος εναι μωροί. Διότι, χοντες νάγκην ν νικήσουν ες ατν τουλάχιστον τν πόλεμον κάτι, πίστευσαν τι δ, ες τν λλάδα, θ τος δοθ εκολος νίκη, κα τι δ θ συναντήσουν νθρώπους ο ποοι θ τακτοποιήσουν μ τος ριθμος τν τιμν των κα θ μετρήσουν τ σα χουν πυροβόλα κα εροπλάνα κα ρματα μάχης καί, μα πεισθον τι δν χουν οδ τ δέκατον κείνων τ ποα διαθέτουν ο ταλοί, θ παραδώσουν τν γν των ες τος στρατος των μαχητ κα μαχητ τς παρειάς των ες τος κόλαφους των.

λλ διατ πρν δ κινηθ πρς τν πρωθυπουργικν οκον φαιδρότατος ντιπρόσωπός των κα κινηθ κε ες τν πειρον στρατός των, δν ρριπτον ν πρόχειρον βλέμμα ες τν λληνικν στορίαν;... Πότε λλς παρεδόθη μαχητί; Πότε νικήθη πρν ποτίση τ χμα της μ τν τελευταίαν ρανίδα το αματός της; Ες ποίαν στιγμν καμε λογαριασμος τν δυνάμεών της πρς τς δυνάμεις το ντιπάλου της, δι ν μάθη πειτα ν χη τν δυνατότητα ν περασπίση τν τιμήν της; Κράτος μικρν μ στορίαν μεγίστην, μήτηρ θηλάσασα τν φήλιον, φάρος λαμπροτάτου φωτός, λλάς, καταυγάσασα τος αἰῶνας, δωσεν ες λην τν νθρωπότητα χι μόνον τν ζωήν, τ φς, τν πολιτισμόν, τ γράμματα κα τς τέχνας, λλ κα τ παράδειγμα τς ατοθυσίας κα το ρωισμο, τν Σαλαμνα, τς Θερμοπύλας, τ Ζάλογγον, τ Σολι, τ Μεσολόγγι...

Κληρονόμοι πλούτου τόσον μεγάλου, βαρες π τν φόρτον τόσων θρύλων κα τόσων παραδόσεων, πς μς φαντάσθησαν τώρα κύπτοντας μπρς ες τ κατάστιχα τν πετρελαίων κα τς βενζίνης κα τν μηχανοκίνητων μονάδων κα ποφασίζοντας ν παραδώσωμεν τν στορίαν μας ες τος ριθμος κα ες τ πετρέλαια τν τιμήν μας;...

Θ ποθάνωμεν λοι. Χωρς ν πρέπη, χωρς ν τ θέλωμεν. Διότι ταν πόλεμος ξερράγη, ταν ο σχυρο συνεπλάκησαν, προσεπαθήσαμεν παντ τρόπ ν χωμεν τν πτωχήν μας ετυχίαν ες μίαν γωνίαν πυρόβλητον κα τιμίαν. Δν εχομεν χθρότητας, δν εχομεν μίση.

θελήσαμεν ν μείνωμεν ξω του γνος τν λλων, πιβάλλοντες σιωπν κα ες ατος τος παλμος τς καρδίας μας. Δν προεκαλέσαμεν κανένα, δν πατήσαμεν κανένα, δν θελήσαμεν οδ στόχοι πονοιν ν πάρξωμεν πέναντι οδενός. λλ᾿ λλως δοξεν ες τν Μοραν κα ες τος αωνίους Βρούτους ατς τς γς. κε ες τν γωνίαν που λπίζαμεν τι δν θ μς φθάσουν α σφαραι κα τ θραύσματα τν βίδων, παρουσιάσθη ξαφνικ τ στιλέτον.

Θ τ ποδεχθμεν -τ πεδέχθημεν δη- μ τ μέτωπον ψηλά, μ τ στθος προτεταμένον, μ τς χείρας νόπλους, μ κάτι νώτερον π τν χάλυβα, τ εροπλάνα κα τ πετρέλαιον: μ τ θάρρος κα μ τ πτερ τς ψυχς.

Θ ποθάνωμεν λοι, χωρς ν πρέπη κα χωρς ν τ θέλωμεν. Κα ν ο ταλο κατορθώσουν ν νικήσουν να λαν ποος χει ποφασίσει ν ποθάνη, , τότε θ εναι π αώνων πρώτη μεγάλη κα παράδοξος νίκη των. λλ᾿ ατ δν θ συμβ. λλς θ νικήση, θ νικήση ατοθυσία, τ θάρρος, δέα -κα τ στιλέτον θ ττηθ.

Ο Γεώργιος Βλάχος (1886-1951) ήταν εκδότης και συγγραφέας
Πηγή "ppol"